جامعه و سلامت

نگاهی به وضعیت ایدز در جنوب شرق آسیا: توسعه سلامتی، صرفه جویی اقتصادی – داود مهرابی

سلامت نامه – برخی کشورهای حوزه جنوب شرق آسیا با برنامه ریزی و سیاستگذاری های مختلف توانسته اند با گسترش ویروس “اچ.آی.وی” مقابله کنند و برخی با توجه به تغییر روش های انتقال این ویروس در بین گروه های پرخطر تاکنون موفقیتی برای کنترل آمار روبه افزایش نداشته اند.

مالزی، اندونزی، تایلند، میانمار، ویتنام، کامبوج و فیلیپین از جمله کشورهای منطقه جنوب شرقی آسیا هستند که با کاهش آمار ابتلایان جدید به ویروس نقص ایمنی انسانی (اچ.آی.وی) خواستار توسعه سلامتی و صرفه جویی اقتصادی هستند.

به عنوان مثال به کارگیری برنامه های پیشگیرانه از سال 2006 به ویژه در مورد افراد تزریقی باعث کمک به جلوگیری از آلوده شدن 13 هزار نفر شده که از نظر اقتصادی باعث صرفه جویی 47 میلیون رینگیتی (بیش از 10 میلیون دلاری) هزینه های مراقبت سلامت در مالزی شده است.

نخستین مورد “اچ.آی.وی” در مالزی در سال 1986 تشخیص داده شد و تا پایان سال گذشته میلادی 105 هزار و 189 نفر در این کشور به این ویروس مبتلا شدند که تعداد سه هزار و 517 نفر از آنها در سال 2014 به این ویروس آلوده شدند.

از نظر سنی 42 درصد از مبتلایان در رده سنی 30 تا 39 سال قرار داشتند که بیشترین میزان ابتلا نیز در این گروه گزارش شده و کمترین میزان ابتلایان نیز با رقم دو درصد در بین سنین 13 تا 19 سال بوده است. به عبارتی دیگر، از مجموع مبتلایان سال گذشته مالزی 176 نفر از آنها را نوجوانان تشکیل می دادند. یک درصد (88 نفر) از مبتلایان سال گذشته مالزی نیز مربوط به کودکان زیر سن 13 سال هستند.

بیشترین تعداد آلوده شدگان به “اچ.آی.وی” در سال 2002 در مجموع 6 هزار و 978 نفر گزارش شد که این رقم در سال 2011 میلادی به 3 هزار و 479 نفر (روزانه 9.53 نفر) کاهش یافت. بر اساس این آمار، در سال 2011 روزانه 9 نفر در مالزی به “اچ.آی.وی” مبتلا شدند که این رقم به ازای هر 100هزار نفر 12.2 مورد بوده است در حالی که این رقم در سال 2003 میزان 28.4 و در سال 2005 نیز 23.4 مورد گزارش شده است.

همانطور که ارقام نشان می دهد تعداد مبتلایان به این ویروس در مالزی از سال 2002 به بعد رو به کاهش است. با توجه به این روند نزولی که از سال 2002 در مالزی گزارش شده، در سال 2011 تخمین زده شد تا پایان سال 2015 در مجموع 81 هزار و 317 نفر مبتلا به “اچ.آی.وی” در این کشور زندگی می کنند. اگرچه رقم سه هزار و 517 نفر مبتلایان به “اچ.آی.وی” در سال گذشته (روزانه 9.63 نفر) نشان می دهد دستیابی به رقم تخمینی 81 هزار متبلا به اچ.آی.وی تا پایان سال جاری موفقیتی دور از دسترسی برای مالزی باشد.

با این وجود، مالزی همچنان با رقم کمتر از یکهزار مبتلا به “اچ.آی.وی” در رده سنی 10 تا 19 سال در مجموع نسبت به سایر کشورهای منطقه از جمله اندونزی (40 هزار نفر)، تایلند (9 هزار و 600 نفر)، ویتنام (هفت هزار و 800 نفر) و کامبوج (چهار هزار و 300 نفر) از جایگاه بهتری برخوردار است.

کامبوج از دیگر کشورهای منطقه است که با بکارگیری برنامه های مختلف توانسته است میزان ابتلای روزانه 68 نفر در روز در سال 1995 را بعد از دو دهه تلاش به دو نفر در روز کاهش دهد که این رقم برای کامبوج موفقیت قابل توجهی محسوب می شود، به طوری که ریشه کن کردن “اچ.آی.وی” تا سال 2020 اکنون در دستور کار مقامات بهداشتی این کشور قرار گرفته است.

تا سال 1998 حدود 1.6 درصد از جمعیت کامبوج به “اچ.آی.وی” مبتلا بودند که این رقم در سال گذشته به 0.6 درصدی از جمعت 15 میلیونی این کشور کاهش یافت.

تایلند نیز به عنوان دیگر کشور حوزه جنوب شرقی آسیا در سال 2013 رقم 440 هزار نفر مبتلا با “اچ.آی.وی” را در این کشور ثبت کرد که نرخ شیوع آن در جمیعت بزرگسال 1.1 درصد بود و تنها در سال 2013 هشت هزار و 200 نفر (روزانه 22.46 نفر) به این ویروس مبتلا شدند و 18 هزار نفر نیز جان خود را از دست دادند، این رقم در سال 2005 بیش از 40 هزار نفر گزارش شده بود که در سال های بعدی به تدریج کاهش یافت.

اندونزی و فیلیپین به عنوان دو کشور دیگر منطقه، در مقایسه با سایر کشورهای منطقه در روندی معکوس افزایش قابل ملاحظه ای در ابتلای بزرگسالان به “اچ.آی.وی” داشتند، به طوری که در سال 2014 حدود 15 هزار بزرگسال در اندونزی به این ویروس مبتلا شدند که این رقم در سال 2004 حدود 12 هزار نفر گزارش شده بود.

در اندونزی تا ماه های پایانی امسال حدود 170 هزار نفر مبتلا به “اچ.آی.وی” گزارش شده که این رقم در سال گذشته 150 هزار و 296 نفر بوده است.

با میزان بالای ابتلا به اچ.آی.وی در اندونزی، مقامات این کشور معتقدند تا زمانی که میزان شیوع کمتر از 550 هزار نفر (0.5 درصد) از کل جمعیت این کشور باشد، این به معنی تحت کنترل داشتن شرایط است.

سال گذشته، جاکارتا در مجموع با 32 هزار و 782 مورد ابتلا به اچ.ای.وی بالاترین استان اندونزی از نظر شیوع این ویروس شناخته شد.

در فیلیپین نیز موارد جدید مبتلا به اچ.آی.وی در رده سنی بین 15 تا 19 سال از 800 نفر در سال 2010 به یکهزار و 210 نفر در سال 2014 و یکهزار و 403 نفر تا اواخر سال جاری افزایش یافته است.

بر خلاف اندونزی و فیلیپین، میزان ابتلا در بزرگسالان در ویتنام از میزان پنجهزار و 900 نفر در سال 2004 به دو هزار و 600 نفر در سال 2014 کاهش داشته است و این رقم نیز که در سال 2004 در میانمار چهار هزار و 300 نفر بود در سال گذشته به یکهزار و 600 نفر کاهش یافت. تایلند نیز در روندی مشابه میزان ابتلایان در رده بزرگسالان را از میزان چهار هزار و 300 نفر در سال 2004 به یکهزار و 500 نفر در سال گذشته رساند.

از آنجایی که “اچ.آی.وی”  یکی از معضلاتی است که بر اقتصاد خرد و کلان هر کشور تاثیر بسزایی دارد، دولت های منطقه جنوب شرق آسیا نیز همسو با چشم اندازها و تعهدات جهانی به منظور کنترل “اچ.آی.وی” اقدامات گسترده ای برای مقابله با این بیماری انجام داده اند که آمار برخی کشورها (از جمله میانمار و مالزی) نشان دهنده کارآمد بودن این برنامه ها است و برخی کشورهای دیگر منطقه از جمله اندونزی، فیلیپین و تایلند نیازمند انجام اقدامات بیشتر به منظور کنترل گسترش اچ.آی.وی در این کشورها هستند.

حدود دو میلیون کودک و فرد بالغ سال گذشته به “اچ.آی.وی” مبتلا شدند و یک میلیون و 200 هزار نفر نیز بر اثر ایدز جان خود را از دست دادند و بدین ترتیب در حال حاضر حدود 37 میلیون نفر مبتلا به ویروس ‘اچ.آی.وی’ در جهان زندگی می کنند.

برغم همه دستاوردهای حاصل شده، در حال حاضر 15 میلیون نفر به خدمات مراقبت از این ویروس دسترسی دارند. تعداد افراد مبتلا در مقایسه با سال 2000 حدود 35 درصد کاهش یافته و مرگ ناشی از ابتلا به ایدز نیز در مقایسه با سال 2004 که بیشترین مورد گزارش شده است، حدود 42 درصد کاهش یافته است.

برچسب ها
نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن