افزایش آگاهی

پروتكل كوایمبرا: روش درمانی برای کنترل بیماریهای خود ایمنی

پروتكل كوایمبرا اصطلاحی است که شاید در مورد آن مطالبی شنیده و یا خوانده باشید. روشی که برای کنترل بیماریهای خود ایمنی محبوبیت یافته و بسیاری از آن استفاده می کنند. بر همین اساس، سئوالات مهم پیرامون آن در گفتگو با آقای دکتر بهمن پارسا (پزشک) و خانم دکتر ژینوس صمیمی (داروساز) مطرح شد. مشروح این گفتگو را می توانید در ادامه بخوانید.

1  – پروتکل کوایمبرا چیست؟

پروتكل كوایمبرا توسط دكتر سیسرو گَلی كوایمبر، متخصّص مغز و اعصاب، در ساوپاولو برزیل ابداع شد.  پروتكل كوایمبرا یک روش درمانى براى کنترل بیماریهاى خود ایمنى است كه بر پایه مصرف دوزهاى بالاى ویتامین D  براى متوقف كردن حملات سیستم ایمنی به خود بدن می باشد. تاكنون هزاران بیمار با اینگونه بیماریها در سرتاسر جهان از این درمان بهره جسته اند .

این روش درمان حتما باید تحت نظارت مستقیم پزشک آموزش دیدۀ پروتكل اجرا شود ، در غیر اینصورت می تواند خطرات جدى براى بیمار به همراه داشته باشد .

پروتكل كوایمبرا برای بیماریها خودایمنی زیر استفاده می شود:

انواع بیماری ام اس (مالتیپل اسکلروزیس)، انواع آلوپسی، درماتیت تماسی، اوتیسم، بهجت، بیماری کرونز، سندرم گیلن باره، لوپوس، پفیگوس، پسوریازیس، میاستنی گراویس، آرتریت روماتوئید، اسکلرودرمی، بیمار شوگرن، کولیت اولسراتیو، ویتیلیگو، و …

2 – چرا ویتامین D در بیماری هاى خودایمنى مؤثر است؟

فرم فعال ویتامین D تنظیم کننده اصلی سیستم ایمنی می باشد. این ویتامین فعالیت ذاتی سیستم بر علیه میکرواُرگانیسمها (باکتریها، ویروسها، و قارچها) را تقویت کرده و فعالیت خود ایمنی سیستم ایمنی را مهار می کند. حمله سیستم ایمنی به بافت خودی به دلیل فعالیت غیرطبیعی سلول های TH17 و تولید بیش از حد IL17  می باشد. این سولهای TH17 قویاً توسط ویتامین D سرکوب می شود.

ویتامین D همچنین تکثیر سلولهای تنظیم کننده به نام Regulatory T Lymphocytes را القاء می کند. گیرنده های ویتامین D در تمام سلوهای سیستم ایمنی وجود دارند و این ویتامین بر عملکرد تقریباً 10 درصد از ژنها (بیش از سه هزار ژن) اثر می گذارد.

3 – آیا هیچ تحقیق علمی برای ارتباط کمبود ویتامین D و بیماریهای خود ایمنی وجود دارد؟

برطرف کردن کمبود ویتامین D در بیماریهای خود ایمنی روش درمانی است که بر پایه مستندات علمی قرار دارد. تحقیقات نشان داده اند که ویتامین D علاوه بر نقش شناخته شده اش در جذب کلسیم، دخالت عمده ای در تنظیم سیستم ایمنی بدن دارد. هزاران تحقیق علمی و بازنگری شده (Peer Reviewed) وجود دارد که ارتباط بین مالتیپل اسکلروزیس (ام اس) و کمبود ویتامین D را نشان می دهد.

برای مثال در تحقیقی که در سال 2009 در گردهمایی سالیانه آکادمی عصب شناسی آمریکا ارائه شد، نشان داده شد که بیماران ام اس که برای مدت یکسال بطور میانگین روزانه چهارده هزار واحد ویتامین D مصرف کرده بودند، در مقایسه با گروه شاهد، حملات بسیار کمتری داشتند.

در سال 2011، در تحقیقی که مرکز پزشکی دانشگاه اوهایو بر روی 290 بیمار مبتلا به لوپوس سیستمیک انجام داد نشان داده شد که سطح خونی ویتامین D ارتباط معکوس با فعالیت بیماری این بیماران داشت. به عبارت دیگر، هر چه سطح خونی ویتامین D کمتر بود، فعالیت بیماری به همان نسبت بالاتر بود و بر عکس.

در سال 2015، در تحقیقی که در PLOS Medicine انجام شد، یک ارتباط ژنتیکی بین کمبود ویتامین D و ابتلا به ام اس نشان داده شد. در این تحقیق، 14 هزار و 498 بیمار مبتلا به ام اس و 24 هزار و 91 شاهد سالم شرکت داشتند. نتایج این تحقیق نشان داد که پایین بودن سطح خونی ویتامین D به دلیل جهش های ژنتیکی، قویاً با احتمال ابتلا به ام اس در ارتباط است.

ارتباط مستقیمی بین کمبود ویتامین D و بیماری ام اس وجود دارد

طبق نظر دکتر “بنجامین جکوبس”، این تحقیق شواهد مهم جدیدی را در مورد ارتباط کمبود ویتامین D و ام اس آشکار می کند. نتایج این تحقیق نشان می دهد نوزادانی که با ژنهایی که در ارتباط با کمبود ویتامین D هستند، متولد می شوند، در بزرگسالی دو برابر بیشتر از افراد با ژنهای سالم احتمال ابتلا به ام اس را دارند. در واقع ارتباط مستقیمی بین کمبود ویتامین D و بیماری ام اس وجود دارد.

در سال 2015، در تحقیق دیگری که توسط مرکز تحقیقات انجمن ام اس کمبریج بر روی ترمیم غلاف میلین (غلاف سلول عصبی) انجام شد، نقش مهم ویتامین D در ترمیم غلاف میلین نشان داده شد. در این ترمیم، پروتئینی به نام RXR Gamma Receptor نقش دارد که با فعال شدن این پروتئین، میبایست ابتدا ویتامین D به گیرنده خود (VDR) متصل شده و نتیجه این اتصال فعال شدن پروتئین RXR Gamma و در نتیجه بازسازی غلاف سلول عصبی است. محققان نشان دادند که با افزودن ویتامین D به سلولهای بنیادی مغز در حضور XRX Gamma Receptor، تولید اُلیگودندروسیتها (سلولهای سازنده میلین) تا 80 درصد افزوده شد.

4 – چه عوامل دیگری ممکن است درصد موفقیت درمان با پروتکل کوایمبرا را کاهش دهند؟

  • مصرف دخانیات و الکل
  • اضطراب و افسردگی
  • عفونت های مکرر (به ویژه عفونتهای ادراری)
  • حمام گرفتن با آب داغ
  • مصرف بعضی از داروها

5- مراحل درمان و انجام آزمایشات چگونه است؟

قبل از شروع درمان با پروتكل كوایمبرا، انجام یک سری از آزمایشات خون و ادرار ضروری است. سپس بیمار مصرف ویتامین D با یک مقدار از پیش تعیین شده را شروع می کند. آزمایشات خون و ادرار در سال اول درمان هر دو ماه و سپس هر شش ماه تکرار می شوند تا علاوه بر تنظیم دوز بر اساس نتایج آزمایشات، از سلامت بیمار و تحت کنترل بودن کلیۀ پارامترهای آزمایشگاهی اطمینان حاصل شود.

6 –  مسئولیت بیمار در قبال این پروتکل چیست؟

بیمار باید تعهد 100 درصد نسبت به اجرای ملزومات پروتكل كوایمبرا داشته باشد که عبارتند از:

  1. مصرف دقیق مکمل های توصیه شده
  2. نوشیدن روزانه حداقل دو و نیم لیتر آب
  3. پیروی از رژیم غذایی پروتکل با کلسیم پایین (شیر، سایر مواد لبنی، آجیل ها، تخمه ها، و دانه ها ممنوع است)  
  4. پیاده روی سریع هر روز حداقل به مدت نیم ساعت (به بیمارانی که قادر به انجام فعالیت های فیزیکی نباشند، داروهای پیشگیری کننده از پوکی استخوان تجویز می شود.)
  5. انجام آزمایش های دوره ای خون و ادرار
  6. پرهیز از هر گونه استرس و هیجانات منفی
  7. خودداری از مصرف هر گونه داروی شیمیایی با مکمل دارویی و یا داروهای طب سنتی بدون اطلاع پزشک پروتکل

7- عوارض احتمالی این پروتکل چیست؟

در صورت عدم رعایت جدی اقدامات احتیاطی پیش بینی شده در پروتكل كوایمبرا، مصرف دوزهای بالای ویتامین D برای مدت طولانی می تواند، منجر به بالا رفتن کلسیم در خون (Hypercalcemia) و یا در ادرار (Hypercalciuria) و همچنین پوکی استخوان شود.

برای پیشگیری از این عوارض، بیمار ملزم به دوری کردن از مصرف خوراکیهای با کلسیم بالا نظیر لبنیات، آجیل ها، تخمه ها، و دانه و همینطور خوراکی هایی که به آنها کلسیم اضافه شده، می باشد.

نوشیدن روزانه دو و نیم لیتر آب توسط بیمار ضروری است. همچنین برای اطمینان از سطح طبیعی کلسیم در خون، انجام آزمایش های دوره ای ضرورت دارد.

برای پیشگیری از پوکی استخوان، از بیمارانی که قادر به فعالیت فیزیکی هستند خواسته می شود که روزانه حداقل 30 دقیقه ورزش هوازی مانند پیاده روی تند انجام دهند. به بیمارانی که قادر به فعالیت های فیزیکی نیستند نیز داروهای پیشگیری از پوکی استخوان تجویز می شود.

8- چه رژیم غذایی باید در پروتكل كوایمبرا رعایت شود؟

محدودیت غذایی پروتكل كوایمبرا منحصراً مربوط به میزان کلسیم موجود در خوراکی ها است. از آنجایی که با مصرف دوزهای بالای ویتامین D جذب کلسیم از روده افزایش می یابد، برای پیشگیری از بالا رفتن بیش از حد کلسیم (سمیّت ویتامین D) خود بیمار باید اکیداً از مصرف خوراکی هایی که حاوی کلسیم بالا هستند نظیر شیر، لبنیات، آجیل ها، تخمه ها و دانه خودداری کند. نوشیدن روزانه دو و نیم لیتر آب که پیش از این به آن اشاره شد مانع از رسوب کلسیم در کلیه ها می شود.   

9- پروتكل كوایمبرا تا چه اندازه مؤثر است؟

بیماریهای خودایمنی به دلیل حملات سیستم ایمنی به بافت های بدن به وجود می آیند. این روش درمانی، حملات جدید سیستم ایمنی به بدن را در بیش از 90 درصد بیماران متوقف می کند. این به معنای ریشه کن شدن بیماری نیست، بلکه این پروتکل بیماری را در حالت خاموشی نگه می دارد و در واقع آن را کنترل می کند.

در حال حاضر بیماران ملزم به اجرای این روش برای مدت نامحدود هستند

هنوز مشخص نیست که اجرای این پروتکل برای چه مدتی باید ادامه داشته باشد، و در حال حاضر بیماران ملزم به اجرای این روش برای مدت نامحدود هستند.

10 – چه مدت بعد از شروع پروتكل كوایمبرا، بهبودی حاصل می شود؟

ویتامین D قویترین تنظیم کننده سیستم ایمنی بدن است. در بیماران با بیماریهای خود ایمنی، به دلیل جهش های ژنتیکی، نسبت به اثرات بیولوژیکی این ویتامین در بدن، مقاومت وجود دارد. در این پروتکل بعد از تثبیت سطح خونی مورد نیاز ویتامین D که معمولاً چند ماه زمان می برد، حملات جدید بیماری متوقف می شوند.

در مورد آسیب های قبلی وارد شده به بدن در اثر بیماری، باید گفت که با متوقف شدن حملات سیستم ایمنی، بدن فرصت ترمیم و بازسازی پیدا می کند. هر چه مدت کمتری از وارد شدن این آسیبها به بدن گذشته باشد، نتایج بهتر و سریعتری به دست می آید. در مورد آسیب های قدیمیِ وارد شده، مدت زمان بیشتری برای ترمیم لازم است و در برخی مواقع ممکن است ترمیم صورت نگیرد.

11- چرا در پروتكل كوایمبرا از دوزهای بالای ویتامین D استفاده می شود؟

با مقدار کافی ویتامین D، فرایندهای اساسی بطور صحیح انجام می شود. ولی در بیماریهای خود ایمنی نسبت به اثرات بیولوژیک ویتامین D مقاومت وجود دارد. این مقاومت به طور عمده به دلیل جهش های ژنتیکی است، ولی عوامل دیگری نظیر وزن و سن هم در آن دخیل هستند. بنابراین، به دلیل این مقاومت، بیمارانی که بیماری خودایمنی دارند، به مقادیر بیشتر ویتامین D نیاز دارند تا اینکه بتوانند بر این مقاومت غلبه کرده و از اثرات مفید چنین ماده مهمی در سلولها استفاده کنند.

بیش از 30 سال است که محققین به اثر قابل ملاحظه ویتامین D بر روی سلولهای سیستم عصبی و سیستم ایمنی پی برده اند. ویتامین D به اثرگذاری بر حدود سه هزار ژن (یعنی بر روی 10 درصد از کل ژنهای بدن)، قویترین تنظیم کننده سیستم ایمنی بوده و کمبود آن باعث اختلال در هزاران عملکرد بیولوژیکیِ داخل سلولهای این سیستم می شود.

در بیماران متبلا به بیماری های خود ایمنی، ویتامین D به دلیل جهش های ژنتیکی ممکن است در مرحله 1) فعال شدن، 2) منتقل شدن در بدن، و 3) اثرگذاری بر روی گیرنده های خود دچار مشکل شود. به همین دلیل، در این پروتکل با مصرف مقادیر بالای ویتامین D بر این مقاومت غلبه می شود.

12- چرا مصرف منیزیم به همراه ویتامین D ضروری است؟

ویتامین D برای فعال شدن در بدن باید در دو مرحله تحت عمل آنزیمهای هیدروکسیلاز قرار بیگرد. این آنزیمها و همچنین پروتئینی که ویتامین D را در خون حل می کند، برای فعالیت خود به منیزیم وابسته هستند. بنابراین، کمبود منیزیم مانع از عملکرد صحیح ویتامین D در بدن می شود .

در پروتکل کوایمبرا مصرف روزانه 800 الی 1200 میلی گرم منیزیم خالص توصیه می شود.

از دلایل کمبود منیزیم می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  1. رژیم غذایی عاری از سبزیجات
  2. مصرف برخی داروها نظیر مهار کننده های پمپِ پروتون (اُمِپرازول، پَنتوپرازول و … ) مُدِرها، داروهای ضد حاملگی، نیکوتین، الکل، کوکائین،
  3. استرس
برچسب ها
نمایش بیشتر

یک نظر

  1. از بزرگواران آقای دکتر پارسا و خانم دکتر صمیمی کمال تشکر را دارم که بخاطر بیماران ایرانی، پروتکل کوایمبرا را آموزش دیدند و بدون هیچ چشم داشتی مشقت درمان بیماران از راه دور را به جان خریدند، از همه پزشکانی که این مطلب را مطالعه می کنند خواهشمندم با دید باز به این درمان توجه کنند و پس از سالها تجویز داروهای بی فایده و پر عارضه برای بیماران اتوایمیون به وظیفه و سوگند خود عمل نموده و هر چه سریعتر این روش درمانی را آموزش ببینند و به نوبه خود بیماران را از درد و رنج رها سازند، این درمان برای بیمار متعهد به نکات پروتکل به هیچ عنوان عارضه ای ندارد، من نزدیک ۱ سال است برای بیماری ام اس زیر نظر پزشکان محترم تحت درمان هستم و نه تنها حمله ای نداشته م بلکه کیفیت زندگیم بسیار بالاتر از سالهای قبل از تشخیص بیماریم شده است.هیچ گونه عارضه ای هم برایم نداشته است، خودم دکتر داروساز هستم و خدا را شکر میکنم با این پروتکل درمانی آشنا شدم و تصمیم درست را گرفتم.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن