تغذیه سالم

کینوا چیست و چه خاصیت هایی دارد؟

سلامت نامه – کینوا Quinoa گیاهی است که به خاطر دانه‌های خوراکی‌اش کاشته می‌شود.  و نحوه طبخ دانه‌های آن مشابه برنج است. کینوا یکی از کهن‌ترین خوراکی‌های جهان است که کشور پرو Peru را به‌عنوان مبدا آن معرفی کرده‌اند. این گیاه که منبعی بسیار غنی از پروتئین است، به‌تازگی طرفداران خود را در سراسر جهان پیدا کرده است و در ایران نیز می‌توان از فروشگاه‌های معتبر آن را خریداری کرد. فواید این ماده غذایی برای بهبود سلامتی بیماران سلیاکی توصیه شده است.  

   کینوا پرفیبر و کم‌کالری است

  برخلاف باور عامه مردم که گمان می‌کنند کینوا در گروه غلات جا دارد، این ماده غذایی جزو گروه سبزی‌ها طبقه‌بندی می‌شود و یکی از غنی‌ترین منابع پروتئین است که بشر تا امروز مصرف کرده است. جالب است بدانید این گیاه، تمام 9 اسید آمینه ضروری را در خود جا داده است.    کینوا تقریبا 2 برابر غلات، فیبر غذایی دارد و از این‌رو، مصرف آن می‌تواند خطر ابتلا به فشار خون بالا و دیابت را کاهش دهد. به همین دلیل افرادی که به‌طور منظم کینوا مصرف می‌کنند، کمتر در معرض ابتلا به بیماری‌های قلبی قرار می‌گیرند.

    فیبر فراوان موجود در کینوا، باعث ایجاد حس سیری زودتر و طولانی‌تر در بدن می‌شود و به این ترتیب، به پیشگیری از پرخوری و اضافه‌وزن در فرد مصرف‌کننده کمک می‌کند. این ماده غذایی همچنین حاوی نوعی اسید آمینه به‌نام لیزین است که برای رشد و ترمیم بافت‌های بدن اهمیت بسیاری دارد.

    کینوا، حجم بالایی از منیزیم را هم در خود جا داده است. مصرف خوراکی‌های سرشار از منیزیم می‌تواند به کاهش التهاب در عروق خونی کمک کند و احتمال ابتلا به حمله‌های میگرن در افراد مبتلا به سردردهای میگرنی را کاهش دهد.     کینوا همچنین سرشار از ریبوفلاوین یا ویتامین B2 است. مصرف حجم مناسبی از ریبوفلاوین در طول روز می‌تواند باعث تامین انرژی بدن شود.

    منگنز موجود در این ماده غذایی می‌تواند سلول‌های قرمز خون و سایر سلول‌های بدن را از آسیب‌های رادیکال‌های آزاد در امان نگه دارد.

برخی از جزئیات دیگر به منظور آشنایی با کینوا:

  • روش پخت کینوا مانند برنج است.
  • افراد گیاهخوار می‌توانند از آب سبزیجات و افراد غیرگیاهخوار می‌توانند از آب مرغ یا آب گوشت برای پختن کینوا استفاده کنند.
  • بهتر است برای ایجاد طعم مطلوب‌تر، کینوا را با آب ساده نپزید.
  • اگر می‌خواهید کینوای شما بعد از پخت، طعم و بافت مطلوبی داشته باشد، نباید آن را هنگام پخت در آب غوطه‌ور کنید. به‌طور کلی، بهترین روش برای پختن کینوا، این است که آب را مرحله به مرحله به آن اضافه کنید. یعنی مقداری آب در این دانه‌ها بریزید و هر زمانی که آب درحال تمام شدن بود، مقدار دیگری به آن اضافه کنید.
  • اگر می‌خواهید کینوا را در تهیه انواع دسر استفاده کنید، بهتر است آن را با آبمیوه‌هایی مانند پرتقال یا آناناس بپزید.
  • کینوای خوشمزه، کینوایی است که له نشده باشد و بعد از پخت نیز ظاهر خودش را کاملا حفظ کند. پخت مناسب برای کینوا، پختی است که آن را قابل‌جویدن کرده و از له شدن آن جلوگیری کند.
  • اگر می‌خواهید با کینوا، کتلت درست کنید، بهتر است کمی زردچوبه به‌عنوان ادویه به آن اضافه کنید.
  • اگر قصد دارید از کینوا در تهیه همبرگر کمک بگیرید، بهتر است از کمی ماسالا یا جوز هندی برای طعم دادن به آن کمک بگیرید.

تفاوت کینوا سفید، قرمز و سیاه

مانند سایر غلات، کینوا هم در رنگ‌های مختلف وجود دارد. کینوا سفید بیشتر از بقیه در دسترس است و در واقع یک رنگ مایل به زرد دارد که به آن کینوا طلایی هم گفته می‌شود.در واقع همه انواع کینوا دانه‌های یکسانی هستند و تفاوت کینوا سفید، قرمز و سیاه از نظر مواد مغذی اندک است.تفاوت کینوا سفید، قرمز و سیاه از نظر ارزش غذایی کم است ولی در طعم، بافت و زمان پخت متفاوت هستند.

کینوا سفید ظریف‌ترین و سبک‌ترین بافت را دارد و بعد از پخت نرم‌تر از انواع دیگر کینوا است.کینوا قرمز که بعد از پخت بیشتر به قهوه ای روشن تبدیل می‌شود، طعم شیرین تری دارد و بافت آن هنگام جویدن بیشتر حس می‌شود. کینوا قرمز تا حدودی از نظر طعم و بو شبیه فندق است.کینوا قرمز برای تهیه سالاد سرد انتخاب بهتری است زیرا شکل خود را بعد از پخت حفظ می‌کند.

کینوا سیاه عطر و طعم خاکی تری دارد و کمی شیرین مزه تر از کینوا سفید است و رنگ سیاه خود را بعد از پخته شدن حفظ می‌کند.با وجود اینکه تفاوت اندکی در عطر و طعم انواع رنگ‌های کینوا وجود دارد ممکن است بافت و طعم یکی از آنها شما را برای یک غذای خاص بیشتر تحت تأثیر قرار دهد.

دیگر خواص کینوا

یک پیمانه کینوا ۲۲ کالری، ۳۹ گرم کربوهیدرات، ۴ گرم اسید چرب و مقدار کمی هم اسید چرب امگا ۳ دارد. به طور دقیق‌تر یک پیمانه کینوا حاوی مواد مغذی زیر است.

  • پروتئین: ۸ گرم
  • فیبر: ۵ گرم
  • منگنز: ۵۸ درصد از دوز مصرفی روزانه
  • منیزیم: ۳۰ درصد از دوز مصرفی روزانه
  • فسفر: ۲۸ درصد از دوز مصرفی روزانه
  • اسید فولیک: ۱۹ درصد از دوز مصرفی روزانه
  • مس: ۱۸ درصد از دوز مصرفی روزانه
  • آهن: ۱۵ درصد از دوز مصرفی روزانه
  • روی: ۱۳ درصد از دوز مصرفی روزانه
  • پتاسیم: ۹ درصد از دوز مصرفی روزانه
  • بیش از ۱۰ درصد از دوز مصرفی روزانه ویتامین ب ۱، ب ۲ و ب ۶
  • مقداری کمی کلسیم، نیاسین یا ویتامین ب ۳ و ویتامین ای
برچسب ها
نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن